|
|
|
|
|
اگر مجبور هستید در طول روز ساعات متمادی پشت میز یا فرمان اتومبیل بشینید و اندام های بدنتان ثابت باشند برای تغییر این وضع و به حرکت در آوردن آنها روزی چند نوبت پیاده روی کنید وبه حرکات سبک نرمشی بپردازید و تمرینات کششی را هم دست کم در طول روز یکبار انجام دهید و بعد از آن خستگی از بدنتان بیرون می رود .اگر در اثر ورزش کردن زیاد خسته می شوید به تمرینات کششی بپردازید . در بحث انجام حرکات کششی باید این مطلب را در نظر داشت که حرکات از ساده به مشکل و در طول روز های متمادی و با نظم و ترتیب خاصی انجام شود |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387ساعت 23:7 توسط مجتبی بهشتی پور
|
|
||
|
|
|
|
|
قسمت اول ۱- واليبال در سال ۱۸۹٥ برابر با ۱۲۷٤ شمسي، توسط شخصي به نام ويليام مورگان آمريکايي ابداع شد. ۲- نام واليبال در ابتدا مين تونت بوده است. ۳- واليبال در ابتدا ۹ نفره بوده و قوانين خاصي نداشته است. ٤- طول زمين واليبال ۱۸ و عرض آن ۹ است.
قسمت دوم ۱- يک تيم واليبال متشكل از ۶ تا ۱۲ بازيکن مي باشد كه از اين تعداد يک نفر بازيکن ليبرو – آزاد است. ۲- وظايف کاپيتان: شركت در قرعه كشي – انتخاب زمين يا سرويس اول ۳- کاپيتان با نوار ۸ سانتي روي سينه زير شماره شناخته مي شود. ٤- كفش مسابقات نبايد يکرنگ باشد.
قسمت سوم کاپيتان يک تيم واليبال در دو بخش کاپيتان تيم و کاپيتان بازي فعاليت دارد. فقط کاپيتان حق صحبت با داور را دارد. حضور هر تيم با كمتر از ۶ بازيکن در مسابقه به باخت آن تيم ختم مي شود. در سيستم بازي تنبيهات شامل جرائم مختلف است. دريافت كارت زرد مساوي است با از دست دادن يک امتياز و سرويس دريافت كارت قرمز باعث اخراج فرد مي شود و امتياز سرويس را از دست نمي دهد. دريافت كارت زرد و قرمز باعث اخراج فرد از جريان بازي و سالن مي شود. يک بازي شامل ٥ گيم است و هر گيم ۲٥ امتيازي، گيم پنجم ۱٥ امتيازي است و هر تيم که سه گيم را ببَرد، برنده نهايي است. در هر گيم دو تايم اوت و ۶ تعويض وجود دارد.
قسمت چهارم ۱- مربي به دو طريق بازيکن را تعويض مي كند: ۱) استفاده از وسايل الكترونيک ۲) اعلام تعويض با صداي بلند توسط مربي ۲- دادن علامت تعويض قبل از تعويض توسط مربي ضروري است و تعداد تعويض با انگشتان دست نشان داده مي شود. ۳- براي تعويض مجدد بايستي ۱ امتياز (يک رالي) رد و بدل شود. ٤- داشتن راكت شماره دار براي تعويض ضروري است. ٥- هنگام دفاع برخورد توپ به دست بازيکن مدافع، يک ضربه حساب نمي شود. ۶- وقفه هاي قانوني، تايم اوت و تعويض است.
قسمت پنجم ۱- عدم اطلاع مربي از قوانين، جرايمي را در پي دارد. ۲- اولين جريمه تاخير، اخطار تاخير است. ۳- وقفه ها مي تواند به دلايل: قطع برق- پارگي تور- شكستگي آنتن باشد. ٤- در جا به جايي سالن به هر دليل، بازي گيم آخر، از ابتدا شروع مي شود. ٥- در مورد قطع بازي در يک سالن تا ٤ ساعت، ادامه بازي از امتياز آخر است.
قسمت ششم ۱- رفتار ناپسند بازيکن در ابتدا اخطار شفاهي دارد. ۲- رفتار ناپسند بعدي بازيکن، باعث كارت زرد مي شود و توپ را براي سرويس به تيم مقابل مي دهند. ۳- يک تيم در داشتن يا نداشتن ليبرو مختار است. ٤- شماره بازيکنان از ۱ الي ۱۸ مجاز است. ٥- ليبرو بازيکن دفاعي است و حق سرويس، آبشار، حمله و دفاع ندارد. ۶- ليبرو بدون اجازه داور وقتي كه بازي در جريان نباشد در منطقه چهار مي تواند تعويض شود. ۷- در صورت مصدوميت ليبرو با اجازه داور فقط براي آن بازي، فرد ديگري ليبرو مي شود. |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387ساعت 22:11 توسط مجتبی بهشتی پور
|
|
||
|
|
|
|
|
ورزش بسکتبال
در سال 1891 ميلادی توسط آموزگاری به نام دکتر جميزناسميت ابداع و در استاديوم
اسپرينگ فيلد ماساچوست به نمايش در آمد. در آن زمان به جای حلقه های گل از سبدهای
مخصوص که به شکل زنبيل بودند استفاده می شد که توپ پس از گل شدن در درون آنها قرار
مي گرفت که پس از هر بار گل شدن توپ را به وسيله نردبان از درون سبد بيرون می
آوردند و به وسيله بين طرفين در جريان بازی قرار می دادند. هدف اصلی از ابداع چنين
ورزشی ايجاد فعاليت در محيط سر بسته ای در فصل زمستان بود تا ورزشکاران بتوانند در
اين فصل نيز فعاليت داشته و با ورزش فرم بدنی و وضعيت جسمانی خود را در حد مطلوب
حفظ نمايند. به همين جهت تعداد بازيکنان نامحدود بود و هر دفعه می توانستند از هر
تعداد دلخواه برای بازی استفاده نمايند که کم کم قوانينی برای انجام بازی و ساير
قسمت ها وضع نمودند به طوري که تعداد بازيکنان هر طرف 9 نفر تعيين گرديد وسپس به 7
نفر تقليل يافت و بالاخره اين تعداد به 5 نفر تثبيت يافته است. هر بازيکن می توانست
در موقع وقوع خط به جای کليه بازيکنان تيم خود پرتاب آزاد را انجام دهد. هر تيم می
توانست از شروع تا پايان بازی توپ را در زمين خود به طور دلخواه نگهداری نمايد. هر
دفعه که توپ گل مي شد بازی يا بين طرفين يا ( جامپ بال ) از وسط زمين ادامه می
يافت. بازيکنان بلند قد می توانستند در نزديک سبد قرار گيرند و توپ را به آرامی در
سبد جای دهند ( قانون سه ثانيه وجود نداشت ) با اجرای مسابقاتی چند زمينه تحول و
پيشرفت بسکتبال را فراهم کردند ليکن بعد از جنگ جهانی اول ( 1918 ) بسکتبال ورزش
رقابت آميز و بزرگی نشد. درآن ايام سعی شد توجه رؤسای مدارس و گردانندگان سازمان
های ورزشی را به تعليم و آموزش بسکتبال جلب نمايند. با اين وجود و اين همه تلاش
مداوم و پيگير تعليم بسکتبال برای مربيان حالت جنبی داشت و اساساً فعاليت آنها در
ورزش های رقابت آميز ديگری مانند فوتبال آمريکائی متمرکز بود. چند سالی چنين وضعيتی
ادامه داشت بعد از جنگ جهانی اول تدريجاً مربيان بسکتبال وضعيت ثابتی پيدا کردند و
فعاليتشان مؤثر واقع شد و اين ورزش شناخته گرديد و به اروپا نيز کشيده شد در سال
1924 اولين مسابقات بين المللی بين تيم های بسکتبال فرانسه، ايتاليا، انگلستان و
آمريکا در پاريس برگزار گرديد و از سال 1932 فدراسيون آماتوری بسکتبال در ژنو با
نمايندگی چند کشور تشکيل شد و در مسابقات المپيک 1936 برای اولين بار 23 کشور در
مسابقات رسمی بسکتبال شرکت نمودند و آمريکا قهرمان المپيک گرديد . امروز با اينکه
ورزش بسکتبال يکی از سريعترين و پرطرفدارترين ورزش های جهان مي باشد و بعضی از اصول
آن نيز تغيير يافته ولی هنوز اصول اساسی آن مانند زمان دکتر نايسميت که در سبدهای
هلو انجام ميگرفت به قوه خود باقی است. اين ورزش توسط آقای فريدون شريف زاده به
ايرانيان شناسانده شد و خدمات ارزنده ای برای پيشبرد ورزش بسکتبال انجام داد به
طوري که برای اولين بار ايران در سال 1948 توانست در مسابقات المپيک لندن شرکت
نمايند.
|
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387ساعت 22:9 توسط مجتبی بهشتی پور
|
|
||